Sosna górska (kosodrzewina) w naturze występuje w górach Europy środkowej, tak więc również w Polsce. Potrafi egzystować w niezbyt urodzajnej ziemi a także w ciężkich warunkach: w srogiej zimie i silnych wiatrach tworząc skarłowaciałe, poskręcane, płożące drzewa. Taki wygląd jest niezwykle korzystny z punktu patrzenia na kosodrzewinę jako gatunek przeznaczony na bonsai. Dodatkową zaletą jest jego elastyczność. Drzewo to powinno stać w pełnym słońcu. Mimo, że jest bardzo wytrzymałym gatunkiem, zaleca się osłanianie przed silnym mrozem. Sosna górska, jak inne sosny nie lubi zbyt mokrego podłoża, dlatego podlewamy gdy ziemia lekko przeschnie. Nie wolno jednak dopuścić do całkowitego przesuszenia podłoża. Nawozimy co miesiąc od początku wiosny do początku zimy. Przesadzanie co dwa do pięciu lat. Starsze drzewka przesadzamy rzadziej. Nowe przyrosty uszczykuje się palcami zanim okryją się igłami. Rozmnażamy przez nasiona. Formy karłowe można rozmnażać przez szczepienie.

Stanowisko: sosna górska nadaje się tylko do uprawy zewnętrznej. Nie powinno się jej hodować w pomieszczeniach, ponieważ tam ginie. Miejsce przeznaczone na ten gatunek bonsai powinno być dobrze nasłonecznione. Zimą należy zadbać o właściwą ochronę korzeni przed przemarznięciem, a igły przed wysuszającym, mroźnym wiatrem.

Podlewanie: zimą i wiosną umiarkowane. Latem nie można dopuścić do przesuszenia podłoża.

Nawożenie: Aby nie dopuścić do tego, żeby igły były dwa razy większe niż normalnie, rozpoczynamy nawożenie dwa tygodnie po uszczykiwaniu wiosennym. Następną dawkę nawozu aplikujemy co trzy lub cztery tygodnie. Na początku sierpnia kończymy nawożenie.

Przesadzanie: co 2-3 lata wczesną wiosną lub w końcu sierpnia i początku września. Używamy przepuszczalnego, ubogiego podłoża, koniecznie z drenażem.

Drutowanie: wczesną wiosną, jak tylko ruszą soki. W okresie jesiennym należy uważać na tworzące się zaczątki pędów. Po roku drut usuwamy, zanim wrośnie w drzewko. Jest to niezwykle ważne przy tym gatunku z powodu delikatnej kory sosny górskiej. Rany po drucie goją się nawet dziesiątki lat, dlatego bezpieczniej jest pod drut używać rafii.

Utrzymanie kształtu: nowym pędom pozwalamy rosnąć do wysokości igieł, a przed pokazaniem się nowych igieł należy część uszczyknąć palcami. Wokół miejsca cięcia pojawia się wiele małych pąków, z których w następnym roku lub nawet w tym samym wyrastają krótsze pędy. Na końcach pędów pozostawiamy 2-3 okółki igieł, resztę przycinamy pod koniec września pozostawiając około 2 mm igieł od pędu (po dwóch tygodniach odpadną).

Zobacz również:

Sosna pospolita (outdoor)

Sosna Thunberga - Pinus thunbergii

Powrót do strefy bonsai»